Honda VFR800X Crossrunner: de VFR800 in een hogere zit

Rechter dan de F, lichter dan een 1200

Je zit rechter dan op een VFR800 en sportiever dan op een Transalp. De V4 is glad, en VTEC geeft die tweede stap in de loop zodra het toerental daar is. Op een binnenweg is de hogere zit een voordeel: overzicht, een langere veerweg, en nog steeds een blok dat als een V4 klinkt. De korte kuip vangt wind voor de borst, niet voor de helm zoals een toerscherm van een Pan European.

Echt los grind is niet de tekening. De langere veerweg helpt op slecht asfalt en op een karrenspoor dat nog een weg wil zijn. Een zandpad blijft een keuze van band en rijder, niet een belofte van de hogere zit. In een haarspeld is hij handelbaarder dan een Crosstourer, zwaarder van indruk dan een kale VFR800F. De ketting herinnert je eraan dat dit een VFR blijft. Smeren hoort bij een motor die er afgewerkt uitziet en daardoor dat onderhoud soms uitstelt.

De Crossrunner past bij wie de VFR800 te sportief zit en een Crosstourer te zwaar en te duur in massa vindt. Het blijft een V4 met ketting en met het VTEC-karakter van die jaren. Een cardan-reis is een andere gids.

800X uit de naamverwarring

1. 01800X, niet 1200X

   Crossrunner en Crosstourer lijken in de naam. De 800 heeft een ketting, de 1200 een cardan. Het type VFR800X hoort op de papieren, niet alleen het woord Cross.

2. 02Geen platte VFR

   Een VFR800F zit lager. De X in het type is deze zit, met langere veerweg en een andere kuip. Zonder die letter is het de sport-toerer.

3. 03Ketting

   Controleer de set. Het blijft een ketting-V4, hoe afgewerkt de motor ook oogt. Vraag wanneer er voor het laatst is gesmeerd en of de schakels nog soepel lopen.

Een trede boven de VFR800

De Crossrunner zit tussen een VFR800 en een lichte adventure in. Lager en sportiever dan een echte reis-allroad, hoger en rechter dan de VFR800F waar hij naast werd gebouwd. De inhoud blijft die van de 800-V4. Onder de Crosstourer blijft hij in cilinderinhoud en in aandrijving: daar een 1237 cc met cardan, hier een ketting. De namen lijken. De motoren niet.

Hij is niet de opvolger van de XRV750. De klassieke Africa Twin is een oudere V-twin met een andere geschiedenis. De Crossrunner is een weg-allroad uit de VFR-familie, met het VTEC-karakter van de jaren waarin hij werd gebouwd. Wie een platte sport-toerer wil, blijft bij de VFR800. Wie de hoge 1200 met cardan wil, leest de Crosstourer.

Woon-werk en een bergdag passen. De zit is allroad genoeg om een slechte strook te vergeven en sportief genoeg om een pas leuk te houden. Bagage is een zachte tas of een bescheiden set, niet de kofferkast van een ST1300. Een dag rijden lukt. Een expeditie met twee volle koffers is een andere motor. Een binnenweg met slecht asfalt laat de langere veerweg zien. Een zandbak doet dat niet.

De ketting vraagt het onderhoud dat een VFR-rijder soms overslaat omdat de motor zo afgewerkt oogt. Korte ritten in de stad en een wasbeurt daarna zijn een harde combinatie voor de set. Smeren hoort bij het bezit, ook als de V4 verder fluistert. Een Crossrunner met een stille aandrijving heeft iemand gehad die dat wist.