BMW R 18: de grote lucht/olie-boxer als cruiser

Koets, naam, cardan

1. Welk koetswerk

   Vraag of het de basis, de Classic, de B of de Transcontinental is. Het 1802cc-blok is gemeenschappelijk. Ruit, koffers en zit zijn dat niet.

2. Geen nineT

   Een R nineT is een andere, kleinere boxer in een roadsterhouding. De 18 in de naam is het onderscheid, samen met de lage zit en de steunen naar voren.

3. Cardan zonder ketting

   Controleer de aandrijving op lekkage. Aan deze cruiser hoort geen ketting, ook niet na een custom-achterbrug die de lijn van de cardan heeft verlegd.

Cruiser naast de nineT

Naast de R nineT, niet eronder en niet als opvolger: de nineT is een kleinere lucht/olieboxer met een roadsterzit, de 18 is een cruiser van 1802 cc. Ze delen het idee van een luchtgekoelde boxer met cardan en bijna niets van de houding. Boven Japanse cruisers in het schap valt hij op door die cilinderinhoud en door de cardan, niet door een avonturenframe of een toerkuip in RT-zin.

Binnen de eigen reeks veranderde het koetswerk, niet het carter. De basis-R 18 laat de rijder in de luchtstroom. De Classic voegt een klassiekere aankleding toe. De B gaat de baggerkant op. De Transcontinental neemt wind en bagage mee. Alleen de naam R 18 in een advertentie noemt het blok. De koetswerknaam noemt de zit, en die twee horen allebei op papier te staan.

Stadverkeer kan. De draaicirkel en de breedte, cilinders incluis, bepalen of het prettig is of een oefening in keren. Een laag zadel helpt bij de voeten op de grond, het gewicht helpt niet als de motor eenmaal helt. Korte ritten passen bij de basis. Een vaste woon-werkroute met veel filteren is zelden de reden dat deze boxer de garage in komt.

Een lange rit past beter bij de uitvoeringen met een ruit. De Transcontinental is daarvoor de aangeklede kant van hetzelfde blok; de kale R 18 blijft een keuze voor wie de wind en het zicht op de cilinders wil. Onderhoud volgt het schema van een lucht/olieboxer: olie en kleppen, plus een blik op de cardan. De First Edition verandert daar niets aan, behalve de uitvoering waarmee de reeks begon.

Laag koppel, steunen naar voren

Hij trekt vanaf stationair toerental en houdt niet van jagen. Een hoge versnelling, een laag tempo, de cilinders die links en rechts in je blikveld meedraaien: dat is het ritme. De voetsteunen naar voren zetten je heupen anders dan op een GS of een nineT, en een dijkweg in een hoog tempo past niet bij steunen die naar voren staan. De cardan past bij die kalme aandrijving. Er is geen ketting die het geluid van de boxer onderbreekt.

Een Transcontinental haalt een deel van de wind weg en geeft ruimte aan bagage, waardoor een middag snelweg een andere rit wordt dan op de kale 18. De kale motor laat helm en schouders in de stroom, prettig op een zomeravond, vermoeiend als de afstand oploopt. De B zit daar tussenin, meer baggerlijn dan toerkuip. In een haarspeld voel je lengte en massa, en de motor blijft stabiel zolang je hem niet als een naked probeert te kantelen.

De R 18 kiezen rijders die een grote, trage lucht/olieboxer willen in plaats van een reis-GS. Ze willen koppel vanuit stilstand, een lage zit en het zicht op twee grote cilinders, en ze kiezen daarna het koetswerk bij de afstand die ze rijden. Een nineT is voor hen een andere zit, ook al is de koeling familie.

Een sportieve binnenweg wijst naar een nineT of een roadster, niet naar steunen die naar voren staan. Een lichte custom is een andere klasse. Wie toerkast en zes cilinders wil, kijkt naar de K 1600, niet naar een Transcontinental alsof die een GTL is.