Motortechniek
De klauwen in een motorversnellingsbak
Dog-box klinkt als een circuitbak. Op een motorfiets is het de gewone manier van koppelen: nokken, ‘dogs’, grijpen in gaten van het naastliggende tandwiel. Een straatbak is al een dog-box. Een racebak heeft vaak minder nokken, meer speling en een hardere inslag. Het woord alleen zegt niet welk van de twee je koopt.
Wat het is
De schakelvork schuift een tandwiel of een mof opzij. De nokken vallen in de uitsparingen en nemen de as mee. Er is geen synchromesh die de snelheid eerst gelijk maakt. Daarom hoort een opschakeling met een korte ontlasting, van je hand, van een quickshifter, of van de toeren die al kloppen.
Afgeronde nokken grijpen half en schieten er weer uit. Dat voelt als een bak die ‘eruit springt’ onder last. Dat wordt niet beter door harder te trappen.
Tijdens het rijden
Een precieze klik, ook koud na een seconde, is een gezonde klauw. Een versnelling die er onder gas uitvliegt, is een nok die niet meer houdt. Even later wél houden betekent niet dat het meevalt. De speling van een racebak voelt rauwer en wil een hardere voet. Die rauwheid op een straatmotor die vroeger zacht klikte, is slijtage.
Straatklauwen of Raceklauwen
Straatklauwen
- Meer nokken, minder speling, stiller.
- Vergevingsgezinder bij een slordige teen.
Raceklauwen
- Weinig nokken, veel speling, een harde inslag.
- Snel schakelen. Niet comfortabeler in de file.
Waar je het tegenkomt
- Elke gewone motorfiets
- Je rijdt al een dog-box. De folder zegt het niet omdat het de normale bouw is.
- Een ‘close-ratio’ bak
- Dat is een andere tandwielset, niet automatisch andere klauwen. De verhoudingen hebben een eigen pagina.
Het principe
Een eigen schema van het idee. Geen fabriekstekening en geen specifiek model.
De nok houdt, of hij houdt niet
Dogs zijn de klauwen die een tandwiel vastzetten. Een straatmotor heeft ze. Een versnelling die eruit schiet, is een nok die niet meer pakt.
