Rijden
Rijden met zijkoffers
Zijkoffers maken de motor breder dan het stuur doet vermoeden en leggen gewicht naast het achterwiel. Een doorgang waar de spiegel nog door kwam, kan de koffer raken. Links en rechts horen ongeveer even zwaar te zijn, anders trekt de motor al bij stapvoets naar één kant. Een vaste koffer blijft staan als het slot dicht is. Een zachte tas kan kruipen. En achter je zitten benen: een koffer die de kuit raakt, verandert de zit van de passagier en daarmee de verdeling van het gewicht. Het maximum van koffer en motor staat in het boek van dit model.
Breder dan de spiegel
Kijk naar de koffers als je een gat inschat, niet alleen naar de spiegels. In een smalle straat, langs geparkeerde auto's of tussen files door is de motor zo breed als de verste koffer, inclusief een riem of een haak die uitsteekt. Een gat dat leeg vertrouwd voelde, kan nu de klep raken. Neem de ruimte die bij die breedte hoort. Achteruitrijden en keren doe je met diezelfde maat: de koffer steekt voorbij het zadel en verdwijnt uit je spiegel op het moment dat hij een stoeprand nadert.
De passagier maakt de motor soms nog breder, met knieën die buiten de koffer vallen of juist klem zitten. Laat diegene zitten voordat je wegrijdt, met laarzen op de steunen, en kijk of de koffer de kuit of de hiel raakt. Een been dat een uur lang een klep moet ontwijken, schuift op. Dat schuiven is gewicht dat verplaatst. Een hete uitlaat naast een been of naast een tas die uitzakt, merk je stilstaand, voor de helmen dichtgaan.
Links, rechts, vast of zacht
Vul beide kanten in dezelfde ronde. Een gereedschapsrol links en een jas rechts laat de motor naar de zware kant trekken, het duidelijkst bij lage snelheid en op een bolle weg. Wissel een zwaar voorwerp tot de koffers ongeveer gelijk aanvoelen als je de motor rechtop houdt. Precies wegen hoeft niet. Een duidelijk verschil wel corrigeren. Eén tas aan één kant is een keuze die je voelt. Rijd daar de eerste meters bewust mee, of verdeel de last als er een tweede punt is om iets vast te zetten.
Een vaste koffer blijft op zijn plek zolang het slot dicht is en de inhoud binnen het maximum van die koffer blijft. Een zachte tas op een rek of tegen het zadel kan schuiven als een riem kruipt. Zet hem vast op de punten die de motor daarvoor heeft, weg van de uitlaat, en voel bij de eerste stop of de riem nog strak staat. Soorten tassen en de veervoorspanning staan in de andere artikelen. Hier telt of de tas tijdens het rijden blijft liggen.
Bij het inruimen en wegrijden
- De breedte meenemen
Je schat gaten en smalle straten op de koffers, niet alleen op de spiegels, inclusief een riem of haak die buiten de klep steekt.
- Ongeveer gelijk vullen
Je verdeelt zware voorwerpen over links en rechts, en je corrigeert een kant die duidelijk zwaarder is voordat je de weg opgaat.
- Zacht vast, hard dicht
Je sluit een vaste koffer en zet een zachte tas zo vast dat hij in een bocht niet kan kruipen of tegen de uitlaat kan zakken.
- Benen van de passagier
Je laat de passagier zitten en controleert of kuit en hiel vrij van de koffer blijven, zodat de zit onderweg niet hoeft te verschuiven.
Breedte en balans horen bij de rit
Zijkoffers zijn een gewone manier om laag naast het achterwiel iets mee te nemen. Ze maken de motor breder en ze willen links en rechts in evenwicht. Een vaste koffer blijft staan. Een zachte tas blijft staan als jij hem vastzet en onderweg nog eens voelt. De benen achter je horen bij die controle, net als het maximum in het boek.
De topkoffer vult de hoogte aan met lichte spullen. Het tragere sturen van veel massa achter de as herken je uit het stuk over stuurgedrag. Het verdelen van gewicht over de hele motor, laag en binnen de limiet, is het beladen. Met zijkoffers rijd je daarna een motor die zijn breedte eerlijk laat zien, in de straat en in het gat dat je wel of niet neemt.
