Rijden
Remmen voor een bocht
Remmen voor een bocht doe je op het rechte stuk, met de motor rechtop. Dan staat het contactvlak van de band vierkant op het asfalt en kan de voorrem vertragen zonder de schuinte erbij te nemen. Je kiest daar de snelheid die bij de bocht, het zicht en het wegdek past, en je schakelt naar een versnelling die de bocht kan dragen. In de schuinte blijft hoogstens een kleine correctie over. Die correctie is geen plan. Wie expres te snel aankomt, schuift het remwerk de bocht in die op het rechte stuk thuishoorde.
Rechtop is het remmen eerlijk
Op een rechtop rijdende motor duwt de voorrem de vork in en belast de voorband, de band die het hardste kan vertragen. Je bouwt de druk op de hendel geleidelijk op, zodat het gewicht de tijd krijgt om naar voren te gaan, en je houdt de motor in een rechte lijn. Een ruk aan de hendel maakt het voorwiel onrustig als er een streep, een putdeksel of een vochtige plek onder ligt. Motorrem helpt mee zodra je het gas dicht hebt, maar vervangt de vertraging voor een krappe bocht niet.
Je laat de rem los voordat de schuinte echt inzet, of je bouwt hem in dezelfde beweging af als je instuurt. Wat overblijft is een lichte druk, bedoeld als correctie wanneer de bocht een fractie krapper blijkt dan hij vanaf het rechte stuk leek. Die druk blijft klein, omdat de band de schuinte al draagt. Een flinke rembeweging in de schuinte hoort bij een inschatting die niet klopte, en daarover gaat een apart stuk. Het gewone beeld is saai: de snelheid staat, de rem is bijna los, de boog begint.
Wat de band nog overheeft
Natte belijning, een laag blad of zand dat uit een uitrit is gesleept, vermindert wat de band kan geven voordat je helt. Je remt dan langer rechtop, en je komt langzamer aan de bocht. Een witte pijl midden in je lijn is een gladde plek, geen detail om in de schuinte te negeren. Een fietser of een auto uit een oprit kruist je boog soms pas laat. De remming hoort dan al achter je te liggen. Wachten tot je het zeker weet, kost meters die je rechtop nog had.
Een kleine correctie herken je aan de maat. De bocht blijkt iets krapper, je houdt een beetje rem of je rolt het gas nog niet open, en de lijn blijft in je strook. Je had de grote vertraging al gedaan. Met opzet te snel aankomen voelt anders: de boog past niet, de rem moet alsnog hard werken terwijl de motor helt, en de uitkomst schuift naar de middenlijn of de rand. Die tweede situatie is geen techniek. Het is een te late keuze, en bergaf wordt zo'n keuze nog duurder.
Voor je de schuinte in gaat
- Rem op het rechte stuk
Je haalt de vaart eraf zolang de motor rechtop staat en het wegdek onder de voorband schoon genoeg is. De schuinte begint pas als die vertraging bijna klaar is.
- Kies de versnelling mee
Je schakelt vóór de bocht naar een versnelling waarin de motor rustig trekt. Schakelen in de schuinte haalt je aandacht van zicht en lijn.
- Houd een correctie klein
Blijkt de bocht iets krapper, dan pas je licht bij met rem of gas. Een grote rembeweging in de schuinte hoort niet bij een geplande ingang.
- Lees verf, vuil en uitritten
Natte strepen, zand en een oprit in de binnenbocht horen bij een lagere snelheid, gekozen terwijl je nog rechtop rijdt. Die plekken zie je zelden vanaf het rechte stuk al helemaal.
De rem hoort bij de voorbereiding
Wie de snelheid rechtop zet, houdt in de bocht keuze over. Een uitrit, een fietser of een pluk grind is dan een verlegging van de lijn, geen noodgreep met de voorrem terwijl de motor al helt. Je laat de grote remming achter je en stuurt in op een vaart die in de strook past. Dat beeld is beter beheersbaar dan een bocht die al te snel begon.
Op een openbare weg is de volgende rechte strek geen rempunt waar je naartoe sprint. Na de bocht kan een oprit, een streep of een tegenligger liggen. Je bouwt het gas pas op als de motor opkomt en de uitgang van jou is. De rem heeft zijn werk dan al gedaan, rechtop, vóór de schuinte. Een bocht die je rechtop hebt voorbereid, laat ruimte voor wat het zicht je afneemt.
