Rijden
Hard remmen zonder paniek
Hard remmen zonder paniek is een stevige druk die je in een korte opbouw bereikt en daarna vasthoudt. Een greep is de hand die in één beweging sluit, met de schouders omhoog en de blik op de bumper. Die greep zet maximale remkracht op de voorband voordat het gewicht er is, en vaak laat je los om meteen opnieuw te grijpen. Je kijkt naar de plek waar je heen wilt, je ellebogen blijven los, en je maakt de rem af die je begonnen bent. De noodstoppagina zet de volgorde uit. Hier zit het verschil in die eerste beweging van de hand.
Stevig blijven staan
Stevig voelt als een weerstand die toeneemt en daarna blijft. De vork duikt, de band laadt, en de vertraging wordt vlak. Je vingers zijn dicht, niet verkrampd, en de druk blijft gelijk. Een greep voelt als een klap in de hendel. De vork slaat in, de band heeft het gewicht nog niet, en de kans dat het voorwiel stopt met rollen is groter. Daarna schrik je van je eigen rem en laat je los. De motor rolt weer sneller, en de tweede greep komt nog later voor het obstakel.
Remmen en uitwijken gebruiken dezelfde grip van de voorband. Op het moment dat je hard vertraagt, blijft er minder over voor een stuurbeweging, en andersom kost een uitwijk de rem die je had. Eén besluit, en dat besluit afmaken, houdt de motor beter beheersbaar dan een greep die je halverwege loslaat om alsnog te sturen. Kies je voor de stop, dan bouw je op en blijf je bij die druk. Kies je voor de opening, dan rem je minder ver door en stuur je erheen terwijl de band nog rolt.
Waar je kijkt en wat je armen doen
De blik bepaalt mee wat de handen doen. Blijft hij op de bumper, het hek of het gat, dan groeit de neiging om de hendel dicht te knijpen en het stuur naar dat punt te trekken. Til de blik naar de opening naast het obstakel of naar het asfalt er voorbij, ook terwijl de rem al staat. Je negeert het gevaar niet, je geeft jezelf een richting die verder ligt dan de schrik. In het verkeer is die opening een stuk rijstrook, een uitrit of het asfalt achter de auto.
Stijve armen koppelen je bovenlijf aan het stuur. Zodra de vork induikt, trek je ongemerkt aan de hendels, en die trek wordt een stuurinput terwijl de voorband het zwaarst belast is. Losse ellebogen en een romp die met de vork meegeeft, laten de motor duiken zonder dat jij aan het stuur gaat hangen. De hand op de remhendel blijft de druk geven die je gekozen hebt, en zij gaat niet het stuur corrigeren uit schrik. Je blijft zitten, de armen zacht, en de rem is één beslissing die je afmaakt.
Van schrik naar één rem
- 01Kijk voorbij
Til je blik van het obstakel naar de opening of het wegdek erachter, en houd die blik daar terwijl je remt. Een blik die blijft hangen, trekt de hand sneller dicht dan een blik die een uitweg heeft.
- 02Armen zacht
Houd de ellebogen los zodat de vork kan duiken zonder dat je bovenlijf aan het stuur trekt. De remhand geeft druk, en zij stuurt niet uit schrik mee.
- 03Eén keer opbouwen
Sluit de hendel tot de rem pakt, breng de druk daarna naar stevig en laat hem daar. Een greep die je loslaat en herhaalt, haalt de lading van de voorband weer weg.
- 04Het besluit afmaken
Kies voor de stop of voor de opening, en maak die keuze af, omdat remmen en uitwijken dezelfde grip delen. Halverwege wisselen maakt beide minder bruikbaar dan één van de twee helemaal.
De druk afmaken
Het verschil tussen stevig en grijpen zit in de eerste beweging en in wat je daarna doet. Stevig bouwt op tot een harde druk en blijft daar, grijpen is een piek die vaak wordt gevolgd door loslaten en een tweede piek. Je blik op de opening en losse ellebogen houden die piek buiten de hand. De voorband krijgt dan de tijd om het gewicht te dragen terwijl hij blijft rollen.
Die rem is nog steeds begrensd door het wegdek, de band en de snelheid. ABS, als de motor het heeft, houdt het wiel rollend aan die grens en ziet een gladde plek niet van tevoren. Hoe lang de stop duurt, staat niet vast en hoort bij de pagina over de remweg. De basispagina beschrijft de opbouw, en hier ging het om de hand die niet dichtklapt als je schrikt.
